باید رفت! بله باید رفت به دانشگاه ! خدا را شکر در این مدت توانستم که در اینترنت موفقیت های زیادی را کسب کنم.تابستانی بود بس دلهره دار ولی زیبا!
مشکلات و مسائل امتحان علوم پایه و همچنین ماه رمضان خودش باعث ایجاد مشکلاتی برای تابستانم شد.ترس از عدم قبولی در آزمون علوم پایه و نداشتن هیچ امیدی برای این امر خودش برای من که به شخصه مشکلات زیادی را ایجاد می کرد. واقعآ نمی توانستم به ترم 5 فکر کنم . درست است ! قبول دارم که آزمون علوم پایه چیزی نیست که نتوان از آن گذشت ولی خوب متاسفانه من خوب نتوانستم درس بخوانم و به همین دلیل ترس و واهمه برای موفقیت در این آزمون شده بود کابوس هر شب من.
خدا را شکر آزمون علوم پایه را نیز گذراندم و توانستم که به ترم 5 برسم. باید بگویم که بس است! بس است این همه اعصاب خوردی و این همه عدم موفقیت در درس هایم.در این مدت تابستان سعی کردم که بتوانم ریشه ی این مسائل را پیدا کنم و خدا را شکر توانستم. بله دردم را پیدا کردم.مشکلی که تقریبآ گریبانگیر همه ی دانشجویان این مملکت است.اصل مشکل همه اش برمی گردد به بی علاقه گی دانشجویان به درس هایشان. وقتی که ارزش واقعی رشته یک رشته را نتوان درک کرد نتیجه این می شود که به سمت یک موضوع دیگر سوق پیدا می کنند.
واقعیت این است که من علاقه ی خاصی به داروسازی نداشتم و دلیلی هم برای کارم داشتم . آن این بود که آخرش چه؟ یعنی آخرش چه خواهد شد؟ من نمی توانستم که به آینده ام بیاندیشم.مسئله ی دیگر این است که واقعآ محتویات درس ها برایم جذاب نبودند و جذابیت بیش از پیش از اینترنت و وبلاگ نویسی من را از درس خواندم جدا می کرد.ولی دیگر بس است! بس است این همه مشکلات درسی و این همه استرس شب های امتحان.دیگر نمی خواهم این همه استرس را داشته باشم.
به قول برایان تریسی مهمترین شرط برای موفقیت "عمل کردن" است.بله! ما زیاد برنامه می ریزیم ولی نمی توانیم عمل کنیم.باید همین که وارد یک کاری شدیم با یک ایده وارد آن کار شویم و تمام انرژی خودم را نسبت به آن متمرکز کنیم و سریعآ وارد عمل شد! امیدوارم که این ترم بتوانم موفقیت خودم را با ین کار ها تضمین کنم . نمی دانم ولی همه ی کارها بستگی به آینده دارد.ببینیم که در آینده چه اتفاقاتی خواهد افتاد.امیدوارم که بتوانم در آینده موفق شوم.همچنین این آرزو را برای همه ی دوستانم هم دارم.
در پایان سال نو دانشجویی را به همه ی دوستان تبریک می گویم
مشکلات و مسائل امتحان علوم پایه و همچنین ماه رمضان خودش باعث ایجاد مشکلاتی برای تابستانم شد.ترس از عدم قبولی در آزمون علوم پایه و نداشتن هیچ امیدی برای این امر خودش برای من که به شخصه مشکلات زیادی را ایجاد می کرد. واقعآ نمی توانستم به ترم 5 فکر کنم . درست است ! قبول دارم که آزمون علوم پایه چیزی نیست که نتوان از آن گذشت ولی خوب متاسفانه من خوب نتوانستم درس بخوانم و به همین دلیل ترس و واهمه برای موفقیت در این آزمون شده بود کابوس هر شب من.
خدا را شکر آزمون علوم پایه را نیز گذراندم و توانستم که به ترم 5 برسم. باید بگویم که بس است! بس است این همه اعصاب خوردی و این همه عدم موفقیت در درس هایم.در این مدت تابستان سعی کردم که بتوانم ریشه ی این مسائل را پیدا کنم و خدا را شکر توانستم. بله دردم را پیدا کردم.مشکلی که تقریبآ گریبانگیر همه ی دانشجویان این مملکت است.اصل مشکل همه اش برمی گردد به بی علاقه گی دانشجویان به درس هایشان. وقتی که ارزش واقعی رشته یک رشته را نتوان درک کرد نتیجه این می شود که به سمت یک موضوع دیگر سوق پیدا می کنند.
واقعیت این است که من علاقه ی خاصی به داروسازی نداشتم و دلیلی هم برای کارم داشتم . آن این بود که آخرش چه؟ یعنی آخرش چه خواهد شد؟ من نمی توانستم که به آینده ام بیاندیشم.مسئله ی دیگر این است که واقعآ محتویات درس ها برایم جذاب نبودند و جذابیت بیش از پیش از اینترنت و وبلاگ نویسی من را از درس خواندم جدا می کرد.ولی دیگر بس است! بس است این همه مشکلات درسی و این همه استرس شب های امتحان.دیگر نمی خواهم این همه استرس را داشته باشم.
به قول برایان تریسی مهمترین شرط برای موفقیت "عمل کردن" است.بله! ما زیاد برنامه می ریزیم ولی نمی توانیم عمل کنیم.باید همین که وارد یک کاری شدیم با یک ایده وارد آن کار شویم و تمام انرژی خودم را نسبت به آن متمرکز کنیم و سریعآ وارد عمل شد! امیدوارم که این ترم بتوانم موفقیت خودم را با ین کار ها تضمین کنم . نمی دانم ولی همه ی کارها بستگی به آینده دارد.ببینیم که در آینده چه اتفاقاتی خواهد افتاد.امیدوارم که بتوانم در آینده موفق شوم.همچنین این آرزو را برای همه ی دوستانم هم دارم.
در پایان سال نو دانشجویی را به همه ی دوستان تبریک می گویم
ارسال در تاريخ جمعه بیست و نهم شهریور 1387 توسط رضا