این روزها هرجا بروید می بینید که در مورد مناظره های انتخاباتی بالاخص مناظره ی چهارشنبه سیزده خرداد محمود احمدی نژاد و مهندس موسوی صحبت می شود.

بعد از این مناظره به واقع بمب خبری در کل ایران راه افتاد ،سایت های خبری به شدت آپدیت می کردند.همان لحظات اول خبرگزاری فارس به نقل از  نوشت که نتیجه مناظره شش بر صفر به نفع احمدی نژاد و از طرفی سایت یاری نیوز پیروزی مهندس را در برابر حاج محمود به طرفدارانش تبریک گفت!

گذشته از همه ی این بحث ها بیایید با خودمان کمی رو راست باشیم! این را بپذیریم که چیزی که بد است ،بد است دیگر! و نیازی به استدلال برای درست جلوه دادن آن وجود ندارد.  در زیر به بررسی یعضی نکات که به نظرم رسید در این مناظره می پردازم...

وقتی که آقای موسوی در زمینه ی مدرک آقای کردان به آقای احمدی نژاد اعتراض کرد ،احمدی نژاد در پاسخ گفت : كه در دهه 80 در دوره هاشمی كه حامی موسوی است، یك موجی در مدیران ایجاد شد كه همه می‌خواستند مدرك بگیرند. دانشگاه آزاد هم پشت اینها بود و موج ایجاد می‌كرد. آقای كردان هم یكی از این مدیران بود. من در مجلس گفتم این جور مدارك را برایش ارزش قائل نیستم و آن را كاغذ پاره می‌دانم می‌شود فهرست را بیاوریم كه چقدر از مدیران دوره هاشمی و موسوی رفته‌اند مدرك قلابی گرفته‌اند.

حال سوال من این است که خوب اگر این مدرک ها را قبول ندارید ،چرا ایشان را وزیر کردید و این همه هم از ایشان دفاع کردید؟ خوب اگر اینگونه مدرک ها برای عموم جامعه بد است و از نظر شما فاقد ارزش است چرا ایشان را وزیر خودتان کردید؟ متاسفانه جناب احمدی نژاد بدون پاسخ دادن به سوال سعی در پاک کردن صورت مسئله کرده و در مقابل خواست که مقابله به مثل کند که مدرک دکتر رهنورد را زیر سوال برد! گویا ایشان فکر می کنند که دکتر رهنورد هم مثل همان دانشجویان بخت برگشته ای هستند توانستند به راحتی برای آنها پرونده سازی کنند.

البته مشکل اصلی من با آن افرادی که احمدی نژاد را برنده ی مناظره می دانند این است که بیان کنند جناب احمدی نژاد چه دستاوردی را در این مناظره معرفی کردند؟ اولآ اینکه ایشان باید این افرادی که متهم به فساد اقتصادی کردند را در دوران چهارساله معرفی می کردند و اگر واقعآ از هیچ کس ابایی ندارد انها را به دادگاه می کشاندند و در یک فضای آزاد و برابر محاکمه می کردند.صرف اینکه ایشان در پایان دوران چهارساله شان به این افراد را به باد تهمت و افترا گرفته اند و نام آنها بردند که دردی را از کسی دوا نمی کند. این در حالی است که این کار آقای احمدی نؤاد با واکنش شدید افزاد در مظنه ی اتهام قرار گرفت و آنها هم تقاضای یک مناظره ی تلویزیونی با ایشان کردهند که به گفته ی ضرغامی "باشد برای بعد از انتخابات"! خوب!؟ این چه پیروزی ای است؟ آقای احمدی نژاد  صرفآ با با این لیست آنهم در آخر دوره اش چه چیزی را می خواست ثابت کند؟ 

از طرفی آقای احمدی نژاد می دانست که اگر بحث به مسائل اجتماعی و فرهنگی برسد و همچنین اگر پای مسائل اقتصادی باز شود ،دیگر امیدی به ریاست جمهوری دوره ی بعدی نخواهد داشت،سعی می کرد با ایجاد مناقشاتی به بحث را از مسائل مورد نظر منحرف کند. مطئنن اگر پای مسائلی چون برخورد مستقیم با جوانان و انداختن آفتابه به گردن جوانان می رسید ، آقای موسوی یحث را می برد.اگر آقای موسوی پای صحبت های انتخاباتی احمدی نژاد در شبکه ی دوم را در دوران انتخابات نهم به وسط می کشید ،به راستی احمدی نژاد چه داشت که بگوید.

به واقع طرز رفتار احمدی نژاد در این مناظره اصول تفکرات دموکراتیک ایشان را به همه ی مردم نشان داد .پ عدم تحمل واقعیت ، داستان سرایی و انحراف تاریخ ، و ... از ویژگی های بارز احمدی نژاد در این مناظره بود.چیزی که بسیار جالب می نمود این بود که احمدی نژا بازهم می خواست با مظلوم نمایی کردن تعداد زیاد آراء از دست رفته را به نفع خودش بازگرداند که این کار با سوتی های وحشتناکش در آخر برنامه چه زمانی که می خواست مدرک دکتر رهنورد را رو کند و چه زمانی که در میان حرف های میرحسین می پرید و با واکنش تند موسوی روبرو شد و چه در آخر برنامه که غر و لند کنان می خواست برنامه را به پایان برساند ، به وضوح نمایان بود.

البته این ها نظر شخصی من بود و من از دید یک نفر طرفدار مهندس این نوشته ا می نویسم.مطوئنن حامیان طرف مقابل هم حرفی برای گفتن دارند ،هرچند اینکه تاکنون حرف درست و حسابیی از آنها را نشنیده ایم!